يا جائى كه بايد بدون زير وزبر خوانده شود ، زير وزبر بدهد ، يا تشديد را نگويد نماز أو باطل است . ( مسأله 1010 ) : اگر انسان كلمه‌اى را ياد گرفته صحيح بداند ودر نماز همان طور بخواند ، وبعد بفهمد غلط خوانده لازم نيست دوباره نماز را بخواند . ( مسأله 1011 ) : اگر زير وزبر كلمه‌اى را نداند يا نداند مثلا كلمه‌اى به ( ه ) است يا به ( ح ) بايد ياد بگيرد وچنانچه دو جور يا بيشتر بخواند اگر بواسطة غلط خواندن نه قرآن ونه ذكر خدا حساب شود نمازش باطل است ودر صورتي كه هر دو جور خواندن صحيح باشد مثل ( ( اهدنا الصراط المستقيم ) ) كه مىشود با سين وبا صاد قرائت كرد تكرار آن به دو جور ضرر ندارد . ( مسأله 1012 ) : علماى تجويد گفته‌اند اگر در كلمه‌اى واو باشد وحرف قبل از واو در آن كلمه پيش داشته باشد ، وحرف بعد از واو در آن كلمه همزه باشد ، مثل كلمه ( ( سوء ) ) بايد آن وأو را مد بدهد يعنى آن را بكشد ، وهم چنين اگر در كلمه‌اى ( ( الف ) ) باشد وحرف قبل از الف در آن كلمه زبر داشته باشد وحرف بعد از الف در آن كلمه همزه باشد مثل ( ( جاء ) ) بايد الف آن را بكشد ، ونيز اگر در كلمه‌اى ( ( ى ) ) باشد وحرف پيش از ( ( ى ) ) در آن كلمه زير داشته باشد وحرف بعد از ( ( ى ) ) در آن كلمه همزه باشد مثل ( ( جئ ) ) بايد ( ( ى ) ) را با مد بخواند واگر بعد از اين حروف ( ( واو والف ويا ) ) بجاى همزه حرفى باشد كه ساكن است يعنى زير وزبر وپيش ندارد باز هم بايد اين سه حرف را با مد بخواند ، ولى ظاهرا صحت قرائت در اين چنين موارد توقف بر مد ندارد پس چنانچه بدستورى كه گفته شد رفتار نكند باز هم نماز صحيح است . بلى در مثل ( ولا الضالين ) كه تحفظ بر تشديد والف توقف بر مقدارى مد دارد بايد به همان مقدار